تعریف روانشناسی خانواده به مبانی مفهومی گسترده در سیستم روانشناسی استفاده می کند و به طور منحصر به فرد در فهم و مداخله در سیستم های ارتباطی (زوج ها ، خانواده ها ، گروه ها ، سازمان ها و به طور کلی جامعه) متمرکز است.
تعریف روانشناسی خانواده ، یک تخصص در روانشناسی حرفه ای است که بر روی احساسات ، افکار و رفتارهای افراد ، زوج ها و خانواده ها در روابط با یکدیگر و در محیط وسیع تری که عملکرد آنها مطرح است ، متمرکز شده است.
روانشناسی خانواده از رویکردهای سیستم مبنایی برای شناسایی فرایندهای ارتباطی مشترک که در همه خانواده ها وجود دارد ، صرف نظر از فرهنگ یا ساختار ، استفاده می کند. یک فرآیند و چگونگی عملکرد آن در مرزهای سیستم متمرکز می شود و یک درمان با تمرکز روی ویژگی های آن گروه فراهم می کند.
روانشناسی خانواده به طیف گسترده ای از مشکلات بالینی و همچنین مشکلات مربوط به رابطه از جمله: سوء مصرف الکل و مواد مخدر؛ مشکلات رفتاری در جوان ها؛ افسردگی؛ بیش فعالی جوانان؛ درگیری والدین با فرزند؛ اختلالات رشد؛ جنون جوانی؛ اختلالات طیف دو قطبی؛ روابط خانوادگی؛ سوء استفاده جنسی ، جسمی یا کلامی؛ مسائل پزشکی؛ خودکشی کردن؛ نارضایتی از رابطه زوجین؛ سلامت روان عمومی؛ خشونت شریک زندگی ؛ خیانت؛ ؛ خشونت جوانان و بروز مشکلات متمرکز است.
روانشناسان خانواده به حل و پیشگیری مشکلات موجود در واحد خانواده کمک می کنند. این حوزه روانشناسی ، خانواده را به عنوان یک سیستم مورد بررسی قرار داده و رفتارها ، الگوهای ارتباطی و واکنشهای عاطفی در بین اعضای خانواده را تحلیل می کند. روانشناسان خانواده ، مشاوره در مورد ازدواج و طلاق ، بررسی انواع سوء استفاده های صورت گرفته ، محرومیت ، فرزندپروری و موارد مشابه را انجام می دهند.
روانشناسی خانواده شامل مطالعه و درمان افراد یک خانواده است. فارغ التحصیلان این رشته می توانند مشاغلی به عنوان مشاور ازدواج و خانواده ، مشاور مدرسه یا دانشگاه را داشته باشند و یا محقق در این رشته شوند.
مدرک دکترا رایج ترین گزینه برای رشته روانشناسی خانواده است. دوره های متداول در سطح کارشناسی ارشد ممکن است شامل: رشد کودک ، ازدواج و ارتباطات خانوادگی ، پیشرفت فرد در طول عمر ، تکنیک های درمانی و مهارتهای مشاوره را در بر بگیرد. اما در حالت کلی یک روانشناس خانواده می تواند فرصت های شغلی از موارد زیر را داشته باشد.
با داشتن مدرک لیسانس در روانشناسی خانواده ، گزینه های شغلی می تواند شامل مشاوره جوانان ، رفاه کودکان یا اصلاحات خردسالان باشد. مدرک تحصیلات تکمیلی روانشناسی خانواده می تواند مجوز برای مشاوره ازدواج و خانواده درمانی و ارائه تحقیقات را شامل شود.
روانشناسی خانواده از مهارت ها و روال های کلی و هم به طور منحصر به فرد برای افراد استفاده می کند. تعریف روانشناسی خانواده از ایده های نظری بر طبق پشتیبانی های علمی قابل توجه مبتنی بر شواهد و مدارک ترجمه شده است. هر یک از این الگوهای درمانی ، مبتنی بر تفکر سیستمی و بر دانش تجربی است که یک ویژگی منحصر به فرد در حرفه روانشناسی خانواده است. الگوهای درمانی روانشناسی خانواده به طور گسترده در جامعه مورد استفاده قرار می گیرند و تأثیر مثبت مهمی بر بهزیستی افراد ، زوج ها ، خانواده ها و اجتماعات داشته اند.
خانواده درمانی نوعی مشاوره روانشناختی (روان درمانی) است که می تواند به اعضای خانواده در بهبود ارتباط و رفع تعارض کمک کند.
خانواده درمانی معمولاً توسط روانشناس خانواده ، مددکار بالینی یا درمانگر مجاز انجام می شود. این درمانگران، دارای مدرک تحصیلات تکمیلی یا دکتری هستند. روانشناسی خانواده روند اغلب کوتاه مدتیست و ممکن است شامل همه اعضای خانواده و یا فقط افراد توانا یا مایل به مشارکت باشد.
برنامه درمانی خاص به وضعیت خانواده شما بستگی دارد. جلسات خانواده درمانی می تواند مهارت هایی را برای تعمیق ارتباطات خانوادگی و گذراندن اوقات استرس زا به شما یاد دهد. روانشناسی خانواده می تواند به شما در بهبود روابط آشفته با شریک زندگی ، فرزندان یا سایر اعضای خانواده کمک کند.
شما ممکن است مسائل خاص مانند مشکلات زناشویی یا مالی ، درگیری بین والدین و فرزندان یا تأثیر سوء مصرف مواد یا یک بیماری روانی را بر اعضای خانواده خود مدنظر داشته و به روانشناس خانواده رجوع کنید.
خانواده شما ممکن است خانواده درمانی را به همراه سایر انواع درمان های روانی دنبال کنند ، به خصوص اگر یکی از افراد خانواده، دارای یک بیماری روانی یا اعتیاد باشد که به درمان اضافی یا درمان توان بخشی نیز نیاز داشته باشد.
روانشناس خانواده در صورت برخورد به بیماری های روانی جدی مانند اسکیزوفرنی در یک فرد ، می تواند با اعضای خانواده فرد به طور جداگانه صحبت کند ، اما فرد مبتلا به اسکیزوفرنی باید با یک برنامه درمانی مشخص، که ممکن است شامل دارو درمانی ، درمان های انفرادی یا سایر موارد درمانی باشد، به روند درمانی خود ادامه دهد.
در مورد مساله اعتیاد ، خانواده ها می توانند به مشاوره خانواده رجوع کنند، این در حالیست که باید فردی که اعتیاد دارد، به طور جداگانه به کلینیک های ترک اعنیاد رجوع کند. گاهی اوقات افراد دیگر خانواده ممکن است به روانشناس خانواده رجوع کنند، حتی اگر فرد معتاد به دنبال درمان خود نباشد.
مراجعه به روانشناس خانواده می تواند در هر موقعیت خانوادگی که باعث استرس ، اندوه ، عصبانیت یا درگیری می شود، مفید باشد. این رویه می تواند به شما و اعضای خانواده کمک کند، تا یکدیگر را بهتر درک کنید و مهارت های کنار آمدن با هم، را یاد بگیرید تا این مهارت ها شما را به هم نزدیک تر کند.
پیشینه تحصیلی و آموزشی فرد چیست؟ آیا مجوز مربوطه را دارد؟ آیا توسط سازمانهای حرفه ای معتبر شناخته شده است؟ آیا در رابطه با خانواده درمانی، آموزش تخصصی دارد؟
و سوالاتی از قبیل:
آیا در مواقع اضطراری در دسترس هست؟طول و تعداد جلسات به چه شکل است؟
روانشناس خانواده به طور معمول چندین عضو خانواده را برای جلسات درمانی دور هم جمع می کند. با این حال ، ممکن است روانشناس بخواهد، یک عضو خانواده را به طور جداگانه ببیند. جلسات به طور معمول حدود 50 دقیقه تا یک ساعت طول می کشد. خانواده درمانی اغلب روند کوتاه مدتی دارد و به طور کلی حدود 12 جلسه است. با این وجود ، زمان و تعداد جلسات مورد نیاز شما بستگی به وضعیت خاص خانواده شما و توصیه های درمانی دارد.
تعریف روانشناسی خانواده به طور خاص به تعامل در یک واحد خانوادگی یا جمعی و زمینه های تأثیرگذار در آن ها شامل می شود.
روانشناسی خانواده بر روابط در خانواده ها ، زوج ها ، گروه ها و سازمان ها و تنظیمات و زمینه های بزرگتر که در آن روابط وجود دارد ، تمرکز دارد.
روانشناسان تحقیق در رابطه با یک خانواده را انجام می دهند و از طریق مشاوره و معالجه در زمینه های مختلفی به تمرین مشغول می شوند.
روانشناسان خانواده ممکن است کارهای مختلفی از جمله مداخلات با افراد و خانواده های آنها ، آزمایش و ارزیابی ، برگزاری کارگاه های آموزشی ، حمایت و سیاست های تأثیرگذار بر خانواده ها ، آموزش ، مشاوره و انجام تحقیقات مربوط به خانواده ها و سایر سیستم های اجتماعی را انجام دهند.
روانشناس خانواده به خودی خود نمی تواند تعارضات خانوادگی شما را برطرف کند و باعث شود که یک وضعیت ناخوشایند از بین برود،اما می تواند به شما و اعضای خانواده تان کمک کند که یکدیگر را بهتر درک کنید و می تواند مهارت هایی را برای مقابله شما با شرایط چالش برانگیز به روشی مؤثرتر فراهم کند. این روند همچنین ممکن است به خانواده ، در دستیابی به حس همدلی با یکدیگر، کمک کننده باشد.