بیشتر ما گاهی اوقات احساس غم ، تنهایی یا افسردگی می کنیم. این احساسات یک واکنش طبیعی در برابر اتفاقاتی مثل از دست دادن ، ناراحتی زیاد یا عزت نفس آسیب دیده است. اما وقتی این احساسات بیش از حد پررنگ شوند ، باعث بروز علائم جسمی شده و برای مدت طولانی ادامه پیدا می کنند و می توانند باعث شوند تا شما از زندگی سالم و فعال دور شوید و این زمانیست که شما باید درخواست کمک پزشکی را داشته باشید. در این مقاله قصد داریم تا مهمترین علائم افسردگی را به عنوان یک اختلال اساسی در روانشناسی بالینی برشمریم
در واقع متخصصان می توانند دلایل بروز این علائم را شناسایی و به مدیریت این علائم کمک کنند. اگر افسردگی شما درمان نشود ، ممکن است بدتر شود و ماهها و حتی سالها ادامه یابد و می تواند باعث بروز انواع دردها و احتمالاً منجر به خودکشی شود.
در پروسه درمان افسردگی شناخت علائم مهم است. متأسفانه ، تقریباً نیمی از افرادی که افسردگی دارند هرگز تشخیص داده نمی شوند و تحت درمان قرار نمی گیرند.
مهمترین علائم افسردگی می توانند شامل موارد زیر باشند:
تست صد در صدی برای تشخیص مهمترین علائم افسردگی وجود ندارد که متخصص بتواند از آن استفاده کند ، بنابراین تشخیص مشکل افسردگی اغلب با صحبت مفصل و معاینات بدنی فرد مراجعه کننده شروع می شود. متخصص شما اغلب می خواهد بداند که:
افسردگی خطر بالایی در بروز اقداماتی مثل خودکشی دارد. افکار یا اهداف برای انجام خودکشی مساله جدی است و اغلب مهمترین علائم افسردگی هشدار دهنده عبارتند از:
افسردگی عامل اصلی برای اقدام به خودکشی در فرد است. در واقع ناامیدی عمیقی که همراه با افسردگی است می تواند خودکشی را تنها راه فرار از درد جلوه دهد.
افسردگی بیش از حس ناراحتی در پاسخ به مبارزات و مشکلات زندگی ، باعث تغییر در عملکرد و فعالیتهای روزانه می شود. افسردگی می تواند توانایی شما در کار ، مطالعه ، غذا خوردن و خوابیدن را کاهش دهد و مانعی برای لذت بردن از زندگی باشد.
افسردگی در افراد مختلف به اشکال متفاوتی ایجاد می شود، اما در حالت کلی علائم متداولی دارد وهر چه فرد علائم بیشتری داشته باشد ،مشکل افسردگی او قوی تر و ماندگاری آن بیشتر است.
فرد چشم انداز تاریکی از زندگی خود دارد و معتقد است هیچ چیزی بهتر نخواهد شد و هیچ راه حلی برای بهبود وضعیت او وجود ندارد.
فرد دیگر به سرگرمی های قبلی ، فعالیت های اجتماعی یا رابطه جنسی اهمیت نمی دهد. همچنین فرد توانایی در ایجاد احساس شادی و لذت را از دست داده است.
کاهش قابل توجه وزن یا افزایش وزن که به طور معمول تغییر بیش از 5٪ از وزن بدن در یک ماه را شامل می شود .
فرد دچار بی خوابیست یا از خواب بیدار شدن در ساعات ابتدایی صبح را تجربه می کند و یا مقدار خواب او زیاد است.
احساس اضطراب ، بی قراری و حتی خشونت در فرد ایجاد می شود و سطح تحمل او پایین می آید وخلق و خوی فرد نامناسب می شود.
ممکن است تمام بدن فرد احساس سنگینی کند و حتی انجام کارهای کوچک نیز خسته کننده باشد و یا مدت زمان بیشتری طول بکشد تا آن کار را انجام دهد.
احساس شدید بی فایده بودن یا احساس گناه داشتن که فرد به سختی خود را به خاطر اشتباهات مورد انتقاد قرار می دهد.
فرد درگیر رفتارهای پرخطری مانند سوء مصرف مواد ، قمار ، رانندگی بی پروا و موارد مشابه می شود.
فرد در تمرکز ، تصمیم گیری یا به خاطر سپردن اطلاعات مشکل دارد.
افزایش دردهای جسمانی در فرد مانند سردرد ، کمردرد ، درد عضلانی و درد معده.
اختلال دوقطبی ، که به افسردگی مانیک نیز معروف است ، شامل تغییرات جدی در خلق و خو ، انرژی ، تفکر و رفتار فرد می شود. از آنجا که به نظر می رسد این مشکل بسیار شبیه افسردگی است، اغلب نادیده گرفته می شود و تشخیص نادرست می تواند یک مشکل جدی در فرد ایجاد کند ، زیرا مصرف داروهای ضد افسردگی برای اختلال دو قطبی می تواند شرایط را برای فرد بدتر کند.
بروز علائم افسردگی غالباً با توجه به سن و جنسیت افراد تفاوت دارد و علائم آن بین زنان و مردان و افراد جوان و افراد مسن متفاوت است.
مردان افسرده کمتر به احساس ناامیدی خود می پردازند. درعوض ، آنها تمایل دارند که از خستگی ، تحریک پذیری ، مشکلات خواب و از دست دادن علاقه به کار و سرگرمی شکایت کنند. آنها همچنین به احتمال زیاد علائمی مانند عصبانیت ، پرخاشگری ، رفتار بی پروا و سوء مصرف مواد را تجربه می کنند.
زنان به احتمال زیاد علائم افسردگی مانند احساس گناه ، احساس خواب بیش از حد ، پرخوری و افزایش وزن را تجربه می کنند. افسردگی در زنان نیز در دوران قاعدگی ، بارداری و یائسگی و تحت تأثیر عوامل هورمونی بیشتر می شود.
تحریک پذیری ، عصبانیت و اضطراب اغلب قابل توجه ترین علائم به نسبت حس غم و اندوه در نوجوانان افسرده است. آنها همچنین ممکن است از سردرد ، معده درد یا سایر دردهای جسمانی شکایت داشته باشند.
افراد مسن بیشتر به جای علائم عاطفی از علائم جسمانی شکایت دارند: مواردی مانند خستگی ، درد غیر قابل توضیح و مشکلات حافظه از جمله این موارد است. آنها همچنین ممکن است از ظاهر شخصی خود غفلت کرده و از مصرف داروهای مهم برای سلامتی خود، ممانعت ایجاد کنند.
افسردگی به اشکال مختلفی به وجود می آید. دانستن اینکه فرد دچار چه نوع افسردگیست ممکن است به فرد در مدیریت علائم و ارائه موثرترین شیوه های درمانی کمک کند.
افسردگی خفیف و متوسط شایعترین انواع افسردگی است. علائم افسردگی خفیف می تواند در زندگی روزمره فرد اختلال ایجاد کند و او را از شادی و حس انگیزه دور کند. این علائم در افسردگی متوسط تقویت می شوند و می توانند به کاهش اعتماد به نفس و عزت نفس منجر شوند.
افسردگی شدید بسیار کمتر از افسردگی خفیف یا متوسط در افراد ایجاد و با علائم شدید و بی امان مشخص می شود.
برخی از افراد فقط یک دوره افسردگی را در طول زندگی خود تجربه می کنند ، اما افسردگی شدید می تواند یک عارضه مکرر باشد.
افسردگی آتیپیک یک زیر گروه معمول افسردگی شدید با الگوی علائم خاص است. اما بهتر به برخی از روش های درمانی و داروها پاسخ می دهد ، بنابراین شناسایی به موقع می تواند برای فرد کمک کننده باشد.
افراد مبتلا به افسردگی آتیپیک در پاسخ به رویدادهای مثبت ، مثلاً بعد از دریافت خبرهای خوب یا در حالی که با دوستان خود هستند ، حالت خستگی موقت را تجربه می کنند.
علائم دیگر افسردگی آتیپیک شامل افزایش وزن ، افزایش اشتها ، خواب بیش از حد ، احساس سنگینی در بازوها و پاها و حساسیت به درد است.
در حالی که برخی از افراد افسردگی را “زندگی در سیاه چاله” یا احساس عذاب قریب الوقوع توصیف می کنند ، عده ای دیگر افسردگی را احساس بی جان بودن ، تهی و بی حس بودن توصیف می کنند که به ویژه در مردان می تواند احساس عصبانیت و بیقراری ایجاد کند ودر صورت عدم درمان ممکن است به یک وضعیت جدی برای سلامتی فرد تبدیل شود.
اما مهم است که به یاد داشته باشید که احساس ناتوانی و ناامیدی از علائم افسردگی هستند نه واقعیت وضعیت شما.
مهم نیست که چقدر احساس ناامیدی می کنید ،شما می توانید بهتر شوید. با درک علت افسردگی و شناخت علائم مختلف و نوع افسردگی می توانید اولین قدم ها را برای احساس بهتر داشتن و غلبه بر این مشکل بردارید.