ما واژگان ، عادات ، آداب و رسوم و آیین های خود را از خانواده یاد می گیریم. ما همچنین از طریق خانواده خود یاد می گیریم که چگونه دوست داشته و چگونه با دیگران تعامل داشته باشیم.
اگر در یک خانواده سالم با روابط سالم به دنیا بیایم ، احتمالاً یاد خواهیم گرفت که چگونه روابط سالم را حفظ کنیم و اگر در خانواده ای ناکارآمد متولد شویم که برای برقراری ارتباط با یکدیگر دچار مشکل باشند ، ممکن است برای برقراری ارتباط با دیگران ما نیز در آینده دچار مشکل شویم.
مشاوره خانواده نوعی از درمان است که برای رسیدگی به موضوعات خاص موثر بر سلامت و عملکرد خانواده طراحی شده است. این روش می تواند برای کمک به خانواده در یک دوره دشوار یا مشکلات بهداشت روانی یا رفتاری موجود دریکی از اعضای خانواده ،مورد استفاده قرار گیرد.
در واقع مشاوره خانواده، روشی را برای رشد یا حفظ یک خانواده سالم و کارآمد به اعضا ارائه می دهد.
مشاوره خانواده می تواند از تکنیک ها و تمرین های مربوط به درمان شناختی رفتاری (CBT)، درمانی بین فردی یا سایر انواع درمان های فردی استفاده کند. مانند سایر انواع درمان ها ، تکنیک های به کار گرفته شده به مشکلات مراجعه کنندگان بستگی دارد.
همچنین مشکلات رفتاری یا عاطفی در کودکان دلایل شایع مراجعه به یک مشاور خانواده است. لازم به ذکر است که در مشاوره خانواده، اصطلاح خانواده به معنای خویشاوندان خونی نیست. در این زمینه ، “خانواده” هرکسی است که “نقش حامی طولانی مدت در زندگی شخص دارد”
طیف وسیعی از مشکلات جسمی و روانی توسط مشاوره خانواده درمان می شود که شامل تعارضات زناشویی و زوجین ، درگیری والدین و کودک ،استفاده از مشروبات و اعتیاد به الکل و مواد مخدر ، اختلال عملکرد جنسی ، اندوه ، پریشانی ، اختلالات خوردن و مشکلات مربوط به وزن ، مشکلات رفتاری کودکان و مشکلات مربوط به دوران سالخوردگی مانند آلزایمر است.
مشاوره خانواده همچنین بر موضوعات بهداشت روان مانند افسردگی ، اضطراب یا اسکیزوفرنی یکی از اعضای خانواده و تأثیر این مسائل بر بقیه افراد، متمرکز است.
جلسات مشاوره خانواده به طور متوسط بر 12 جلسه متمرکز بر ارائه راه حل تشکیل می شود و ممکن است بسته به ماهیت و شدت مشکلات ، جلسات بیشتری لازم باشد.
در جلسات مشاوره خانواده ، درمانگر روند کاری خود را با ملاقات با تمام اعضای خانواده آغاز می کند و سپس در صورت لزوم با اعضای خانواده به طور جداگانه ملاقات می کند. جلسه اول عموماً برای جمع آوری اطلاعات است ، بنابراین درمانگر می تواند در مورد مشکلی که شما را به سمت درمان آن سوق داده است ، اطلاعاتی کسب کند ، افکار همه افراد را درگیر کند و در عین حال ، باید بتوانید از نقش و شایستگی درمانگر ، اهداف درمان و هرگونه «قوانینی» که باید در داخل و خارج از جلسات رعایت شود ، استفاده کند ، مانند اینکه چه کسی باید در کدام جلسات شرکت کند و محرمانه بودن هر گونه اطلاعاتی که میان اعضای خانواده و درمانگر به اشتراک گذاشته شده است.
با گذشت زمان ، درمانگر نقش ها و رفتارهای فردی خانواده را که منجر به مشاجره می شوند ، مشخص می کند و چالش های خاص را شناسایی و راه هایی را برای حل و فصل فعالانه مسائل جستجو می کند.
این روش در خانواده درمانی ، برای موقعیت هایی مناسب است که در آن افراد نمی توانند یا نمی خواهند اعضای دیگر خانواده را در معالجه دخیل کنند. بوونین تراپی بر اساس دو مفهوم اصلی ایجاد شده است: مثلث (تمایل طبیعی به نفس کشیدن یا صحبت کردن با شخص ثالث) و تمایز (یادگیری واکنشی کم عاطفی در روابط خانوادگی).
ساختاری درمانی بر تنظیم و تقویت سیستم خانواده متمرکز است تا اطمینان حاصل شود که هم والدین بر فرزندان خود کنترل داشته باشند و هم مرزهای مناسبی میان کودکان و بزرگسالان ایجاد شود.
در این روش درمانی ، درمانگر برای مشاهده ، یادگیری و تقویت توانایی ها و روابط ، به خانواده کمک می کند.
مدل سیستماتیک ، نوع درمانی است که در ارتباطات ناخودآگاه و معانی رفتارهای اعضای خانواده متمرکز است.
درمانگر در این نوع درمان بی طرف و از راه دور ، به اعضای خانواده اجازه می دهد تا به عنوان یک خانواده در مسائل و مشکلات خود عمیق تر فرو روند.
این شکل از درمان مختصر و مستقیم تر از سایر روش ها است ، که در آن درمانگر کارهای خانه را به خانواده اختصاص می دهد. این کار در خانه برای تغییر نحوه تعامل اعضای خانواده با ارزیابی و تنظیم نحوه برقراری ارتباط و تصمیم گیری در خانواده است.
درمانگر در این نوع روش درمانی، جایگاه قدرت را به دست می گیرد ، این امر به اعضای دیگر خانواده که معمولاً ممکن است از قدرت لازم برای برقراری ارتباط مؤثر برخوردار نباشند ، کمک می کند.
و موارد مشابه دیگر داشته باشند.
برای به دست آوردن مهارت های لازم برای انجام این کارها ، یک مشاوره خانواده معمولاً مدرک لیسانس مشاوره ، روانشناسی ، جامعه شناسی را کسب می کند و به دنبال آن یک مدرک کارشناسی ارشد مشاوره یا ازدواج و خانواده درمانی را کسب می کند.
در مرحله بعد ، به احتمال زیاد درمانگر پس از فارغ التحصیلی باید دو سال کار نظارت شده را انجام دهد ،که درمجموع 2000 تا 4000 ساعت تجربه بالینی را شامل می شود.
به طور خلاصه ، اهداف مشاوره خانواده این است که با همکاری یکدیگر مشکلات روحی ، عاطفی و روانی را که یک خانواده را از هم پاشیده است ، بهبود بخشد و برای هدایت خانواده به سمت زندگی سالم تلاش کند.
از دیگر اهداف مشاوره خانواده این است که درمانگران برای کمک به مردم در بهبود ارتباطات ، حل مشکلات خانوادگی ، درک و رسیدگی به شرایط خانوادگی و ایجاد یک محیط خانه با عملکرد بهتر، کمک کننده باشند.
همچنین اهداف مشاوره خانواده به مشکلات موجود در مراجعین بستگی دارد. به عنوان مثال ، اهداف ممکن است بر اساس سناریوهای زیر متفاوت باشند:
هدف این است که به سایر اعضای خانواده کمک کند تا این اختلال را درک کنند و با تغییرات روانی که ممکن است بیمار متحمل شود ، سازگار شوند.
هدف بهبود ارتباطات و کمک به اعضای خانواده برای تعیین مرزهای سالم است.
اهداف مشاوره خانواده در اینجا همیشه برطرف کردن مشکلات داخلی نیست ، اما ممکن است به اعضای خانواده در مقابله با عوامل بیرونی مانند نگرش های اجتماعی کمک کنند.
هدف این است که به اعضای خانواده کمک شود تا درک خود را از یکدیگر بیشتر کنند و روابط سالم ایجاد کنند.
هدف تسهیل افزایش همدلی و تفاهم برای فرد در درون خانواده است.
در مواردی که مشکلات به وجود آمده در فرد، عمیقاً بر مشکلات سایر اعضای خانواده ریشه داشته باشد ، هدف پرداختن به موضوعات کمک کننده و حل یا کاهش اثرات این الگو است.
در مشاوره خانواده ، خانواده ها می توانند با راهنمایی یک متخصص بهداشت روان در یک محیط امن و کنترل شده بر روی مشکلات خود کار کنند.
مزایا مراجعه به مشاوره خانواده شامل موارد زیر است:
همچنین مشاوره خانواده ، مهارت های لازم برای عملکردهای سالم در یک خانواده از جمله ارتباطات ، حل و فصل تعارض و حل مسئله را افزایش می دهد. بهبود این مهارت ها همچنین باعث افزایش پتانسیل موفقیت در غلبه بر رفع مشکلات خانوادگی می شود.